blog....

Gündüz bahar, gece kış...

2006-03-16T23:50:00.000+02:00

16 Mat 2006.. Çok ilginç bir gündü. Öğlen yemeğine giderken güneşin pişirmesi sonucu çıkardığım ceket, akşam ise yağan kardan korunmamı sağlıyordu.

Önceki gece oysa ki her şey daha güzeldi. Dolunay öncesi ayın o son halini görüp, berrak gökyüzündeki bulutlara bakmıştım. Ertesi gün dolunayı beklerken, lapa yağan karı görmek ilginçti. Zaten hep aynıdır.. Birşeyi çok istersin.. Herşey yolunda gidiyo görünür. Ama son anda herşey değişiverir....

Gün olur alır başımı giderim....

2006-02-16T16:20:00.000+02:00

Gün olur alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda,
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşisıra...

Bu şarkının dilime takıldığı, soğuk, umutsuz, mutsuz Ankara günlerinden birinde, telefonum çaldı. Arayan kişi beni Dubai yakınlarındaki şirketlerinde çalışmaya davet ediyordu. Sanki birileri benim sıkıntımı yukardan bi yerden görmüş, bana ufak bir kıyak geçmek istemişti.

Fakat bazı sebeblerden dolayı buradayım hala. Ve şu anda yan odanın penceresinden yüzüme vuran parlak güneş, günün yavaş yavaş tükendiğini işaret ediyor....

........

2006-01-22T04:04:00.000+02:00

Her şey güzeldir. Uzaktan seyredersin baştan, hep samimi ve içten görünür, öyle de davranır. Zamanla yakınlaşırsın, yakınında biri olarak kabul edersin ve masum bir şekilde kabul edersin sempatisini ve en geri dönülmez noktasına gelirsin olayın; inanırsın... Neden, çünkü her daim yanındadır, hep seninle ilgilenir, haftlarca bozuk olan cep telefonunu şans eseri 20-30 saniye açtıın anda o arar. Yolda onu düşünüp yürürken karşına çıkar. Sen de inanırsın artık birşeyler olduğuna ki artık inanmamak yada yoksaymak söz konusu bile olamaz, çünkü bu işaretler, ancak filmlerde gördüğün aşkın küçük mucizelerini hatırlatır. Ama kendini mantık sınırları içine geri çektiğin zaman görürsün bazı şeylerin aslında hiç göründüğü gibi olmadığını. Eldekileri bir araya getirirsin, ne kadar şansın olduğunu tartarsın onun gözünde. İşte o zaman yüzün buruşur, kaşların çatılır ve biraz daha votka koyarsın bardağına bir öncekini yuvarladıktan sonra. Çünkü teoride hep senin yanında olan, ve senin uzay boşluğundaki “hayal” adlı gezegeninde yaşayan bu insan, pratikte aslında hiç senin yanında olmamıştır, aksine nefretinle boğmak istediğin hemcinslerinle beraber gitmiştir, entrikalar çevirmiştir..Bunu kabul edersin, ve ona bi şekilde anlatıp hislerini, kendi sessizliğine çekilirsin.. Zaman geçer yine karşına çıkar. Ve senin yanında olma sebebini sana yardım etmek, seni içindeki yokluktan kurtarmak olduğunu söyler. O noktadaki durumun, yarışın son 20 metresinde sakatlanıp olduğu yere yığılan bir koşucu gibidir. O 20 metreyi de koşsa zaten bir daha umrunda bile olmayacak geride kalanlar. Onun gözünde yardıma muhtaç bir insan olmuşsundur çünkü hep, bunun ötesine geçememişsindir. Ve bunu onun ağzından öğrenmek bu son 20 metrede, anlatılamaz bir acı nöbetidir hayatında. Şimdi mesele, bütün bu hayal kırıklığını kabul etmektir. Ama kabul etmek fiili nasıl gerçekleşir? Suskun bi şekilde gün batımını izleyerek mi, ya da herkese bi ders vererek mi ?......................

Yılbaşı sendromu....

2006-01-02T10:27:00.000+02:00

Yılbaşı yaklaşır, heyecan artar. Sanki yılbaşından sonra herşey çok güzel olacakmış gibi... Herşeyin aynı olduğunu görmek, pek de uzun sürmez aslında. Pazartesi sabahı ve aynı rutin..

Gerçi değişen en belirgin şey olarak, işi gösterebilirim. 1-2 güne kadar bu iş saçmalığından kurtuluyorum, sabır sonuç verdi, mutlu gibiyim..

Ne zaman adam oluruz ?...

2005-12-29T09:35:00.001+02:00

Genel kullanıma açık tuvaletlerin lavabolarında ki eğer bahsedilen tuvalet bir devlet dairesinde ise, çoraplarımızı çıkarıp ayak yıkamaya çalışmadığımız zaman adam olabilme ihtimalimiz var (ihtimalimiz var sadece).

Proje...

2005-12-12T18:59:00.000+02:00

Yürütülen bir kurumsal projenin, ekip olarak, yani bütün bilgisayarlarıyla, çalışanlarıyla, sunucularıyla, network switch' leriyle, nasıl bir lokasyondan diğerine taşınacağı konusunda, geçtiğimiz hafta boyunca inanılmaz tecrübeler edindim. Yaklaşık 25 bilgisayara çeşitli program kurulumlarıyla veritabanı ayarlamaları yaptım. Bu bilgisayarlar, tek bir yerde olmadığı gibi üstlerinde daha önceden yapılmış kurulumlar da homojen bir yapıya sahip değildi. Gurur duyulacak bir iş değil kesinlikle, aksine böyle bir işe nasıl bulaştığımı düşünüyorum son günlerde. Hedeflerim farklıydı, ki hala öyle.

Yılbaşından sonra işler nasıl değişir bilemem..

msn bağlantı problemi.

2005-12-05T19:09:00.000+02:00

Ofisteki bilgisayarım Win2000 ve üzerinde yüklü olan msn sürüm 7.0 . Uzun bir süredir hesabıma ofisten ulaşamıyordum. Sebebini de birilerinin makinemdeki msn' i sabote etmesi zannediyordum çünkü evden msn' e bağlanırken hiç problem yaşamıyordum.

Lakin anladım ki hotmail hesabım 2 mb' lık limitini aşmış ve bu yüzden ofisteki konfigurasyon üzerinde problem çıkarıyor. Hızlı bir müdahaleden sonra nihayet msn online....

Aralık' ta Ankara..

2005-12-04T13:13:00.000+02:00

Aralık ayında Ankara' nın bu kadar sıcak olduğunu daha önce görmemiştim. Günlerden pazar, Aralık ayındayız ve dışarda çok güzel bir hava var. İnanılır gibi değil.

Kamu' da bilgisayar okur yazarlığı..

2005-11-30T13:21:00.000+02:00

Kurumlar e-devlet, e-kurum olma yolunda ilerlerken çok çok önemli bir konuyu atlıyorlar, bilgisayar okur-yazarlığı.. Henüz bilgisayarla tanışmamış ya da yeni başlamış bir görevlinin bu gibi e-devlet projelerindeki asıl hedef kitle olması kanaatindeyim. Malesef henüz bilgisayar kültürünü benimsememiş bir personeli e-devlet projelerine yönlendirmeye çalışmak gerçekten kötü sonuçlara gebe..

Önce eğitim, eğitim şart....

Ay sonu sendromu...

2005-11-28T01:16:00.000+02:00

Kasım ayı bitmedi gitti.. Hızla azalan para mikatarı, "ay başına....." die bi kenara attığım faturalar ve dolmuşa binerken vereceğim bozuk paraları hesaplarken kara kara, karşımda ilhan mansız ve onun telafuz edilemeyen fiyatlı arabasını gördüm bugün.... Baya karizma bir şahsiyetmiş kendisi... Aynı sokakta oturuyoruz galba ne ilginç :

-İlhancım bi kaşık kahve rica edicem bizde hiç kalmamış da !
-Ne demek, kavanoz sende kalsın...

Cgi..

2005-11-26T17:22:00.000+02:00

1-2 gündür yaptığım kayda değer tek şey, yaptığım bir internet sitesi için, cgi servisini aktif hale getirmek oldu. Açık söylemek gerekirse, ihtiyaç duymasam, adından bile haberdar olmayacağım bir servisti kendisi. Artık web sitesi üzerinden mail atabiliyorum mail server' a gerek duymaksızın. Merak edenler için :

http://web.mit.edu/wwwdev/cgiemail/user.html

Cumartesi günü ve hava kapalı, ofise gitmedim.. İşte yeni bir döneme giriyorum. Ya yılbaşından sonra bırakıp, yeni tatlar arıycam, yada ofiste yeni işler olmasını bekliycem... Birinci şıkkı tercih edicem de, naz yapıyorum..

Ey zaman, sen izlemesi en zevkli dizisin...

Kübik değişikliği..

2005-11-24T20:59:00.000+02:00

Bugün ofiste kübik değiştirmeye karar verdim ve değiştirdim de. Kararı vermemdeki başlıca nedenler şunlardı :

1. Bulunduğum yerin ofisin diğer yerlerinden daha sıcak olması
2. Yine bulunduğum yerin yakınında 2 adet sunucunun gün boyunca gürültülü çalışması
3. Yine yine yine, bulunduğum yerin firma kıdemlilerinin geliş-gidiş güzergahında olması, ki bu da kendimi akvaryumdaki bi balık gibi hissetmeme neden oluyordu..

İşte bölye... Yeni yerim sessiz, sakin..

Ne güzeldir yollarda olmak şimdi...

2005-11-23T22:46:00.000+02:00

Evet.. 2 gün geçmesine rağmen şarkı hala aklımda.."Geldiğimizde otlar yemyeşildi....." diye başlar ve sürer gider... Şarkıyı bulup indirdim internetten. Yeni Türkü' nün güzel şarkısı. Fakat ben bu şarkıyı Pilli Bebek' in yorumuyla dinliyordum uzun zamandır, tempolu ve gitar dolu bir yorum.

Güzel, herşey çok güzel.. Ama ne yazık ki her güzel şeyin bir sonu olduğu konusunda bir bilgi geldi merkezden. Ne eski Pilli Bebek kaldı, ne de benim aklıma estiğinde dışarı çıkan, bi barda tek başına oturup bira yuvarlayan halim. Yaşlanmk böyle olsa gerek.. Demek ki önce insanın zihninde bitiyormuş olay, sonrasında beden yorgunluğu vs..

Yaşadığın o anın zevkini çıkarmak gerek gerçekten. . Eskileri de fazla kurcalamamak gerek, yaşandı geçti ne yapabiliriz... Yedik içtik güldük ağladık.. Çok da eskide değil, sadece 3 yıl öncesinde kalmış olsa da alışmak gerek şimdiden.. Aynı lise yıllarına olan özlem gibi.. Zor da olsa kabul edeceğiz, zor da olsa...

Ankara' da ilk kar....

2005-11-21T14:32:00.000+02:00

Son bir haftadır olduğu gibi yine pek erken bir saatte kalktım ve ofise gittim. Projeyi derleyi toparladıktan sonra ara vermeden Esenboğa' da buldum kendimi. Eğitim sunucusunu ayağa kaldırdıktan sonra köşeme çekildim..

Bu Esenboğa sevimsiz bir yer. Umutsuz hastaların en son sevk edildikleri hastaneler gibi bi kasvet bi solgunluk hakim burda..Fakat bugünün ayrı bir önemi var, yılın ilk karı yağdı Ankara'ya, daha doğrusu ilk tipisi de diyebiliriz.. Oturduğum koltuktan yağan karı izledim uzun süre, özlenen bi manzaraymış..

Ve ağzımda sabahtan beri aynı şarkı.. "Geldiğimizde, otlar yemyeşildi, ve kuzeydeydi güneş......" Uzun uzun düşündüm ve buldum nihayet şarkının nereden dilime dolandığı.. Hülya Koçyiğit ve Tarık Akan'ın oynadığı bir film vardı. Doğu Anadolu' da bir köyde gelişiyordu olaylar.. Filmde heryer beyazdı kış sebebli ve fonda da bu şarkı çalıyordu. Tarık Akan' ın da yanında iri bi çoban köğeği olması da filmi hafızalara kazıyan bir diğer unsurdu, dikenli kalın tasmasıyla......

2005-11-20T22:05:00.000+02:00

Bugün yaptıım sadece ofise gelip bir kaç proje derlemesi yapmak oldu. Mevsim kışa döndü, iş aynı devam ediyor...

Evi derleyip toplamak ve odaya bi çekidüzen vermek gerek.. Fakat bütün bunlar dururken, ufak tefek prosedürler icabı ofisteyim.. Bu nasıl bi iş, nasıl bir pozisyon??????....

Oysa ki dün akşam farklıydı.. Büyük gitarist Steve Vai, dünyanın bir ucundan kalkıp Ankara'ya gelmişti ve ben konseri izleyen kalabalığın içindeydim. Muhteşem kelimesi aciz kalırdı bu adam için. Ağzı açık sahnedeki şovu izleyen insanlarla dolu bir mekan, sahnede de kusursuz 4*4 lük bir şov...